نخ پوشش هوا برای بافندگی

توانایی تامین و بسته بندی و تحویل

کاربرد محصول

س: منسوجات دستی چیست؟

A:

تولید نساجی در زمان های مختلف در نقاط مختلف جهان آغاز شد. در حدود 5000 سال قبل از میلاد، تمدن های جهان شروع به استفاده از مواد محلی برای تولید پارچه کرده بودند. برای مثال، مردم دره نیل در شمال آفریقا از کتان برای نساجی استفاده می کنند. ساکنان رودخانه زرد و یانگ تسه در چین از کودزو و کنف برای بافندگی استفاده می کنند. مردم دره سند در جنوب آسیا و مردم امپراتوری اینکا در آمریکای جنوبی از پنبه برای بافندگی استفاده می‌کردند. پشم قبلاً در آسیای صغیر بافته می شد. ابزار نخ ریسی و قطعات اصلی ماشین بافندگی این دوره در هبی و ژجیانگ چین، دره رود سند در جنوب آسیا و مصر در شمال آفریقا ظاهر شده است. دو نوع چرخش عمودی و افقی وجود دارد. تصاویر باستانی چرخاندن دستی از پشم آویزان بر روی گلدان های نگهداری شده در یونان از 550 سال قبل از میلاد استفاده می شد، در حالی که اقلیت های قومی در جنوب غربی چین تکنیک های باستانی ریسندگی عمودی روی زانو را حفظ کردند. در منطقه آند در آمریکای جنوبی، چرخش افقی به طور ویژه روی ساق پا قرار می گیرد. دو نوع بافندگی اصلی وجود دارد، دستگاه بافندگی آویز و بافندگی کاشی کاری. دو محور دستگاه بافندگی کاشی کاری با چهار شمع چوبی به زمین ثابت شده است. تصویری از این نوع بافندگی زمینی بر روی یک ظرف سفالی مربوط به 4000 سال قبل از میلاد مسیح در مصر کشیده شده است. همچنین یک ماشین بافنده صاف با پاهای بافنده در برابر میل تار وجود دارد و بافنده که به کمر بسته می شود، دستگاه کمر اصلی است. یک کاسه سفالی که قدمت آن به 200 سال قبل از میلاد مسیح بازمی‌گردد، در پرو کشف شده است که تصویری بدوی باستانی از یک دستگاه کمر دارد. میل تار دستگاه بافندگی آویز بر آن آویزان می شود و تار به طور طبیعی با وزن خود یا با چکش آویزان می ریزد و به نوبه خود در پود بافته می شود. قبیله Ojebwe در آمریکای شمالی از این بافندگی برای بافتن گونی استفاده می کردند که به آن بافندگی عمودی می گویند. دستگاه روبان باریک دیگری با دهانه صفحه هیلد مربع یا چند ضلعی وجود دارد که بافندگی صفحه هیلد نام دارد. این گونه بافندگی ها در آثاری که مربوط به 900 سال قبل از میلاد در مصر و 200 سال قبل از میلاد در اسکاندیناوی هستند یافت شده است. ماشین بافندگی اولیه در ابتدا خطوط تار را مستقیماً با انگشتان جدا می کرد و بعداً به سوراخ و پر کردن چوب تغییر می داد. این نوع چوب به تدریج تکامل یافت و از نظر شکل، ضخامت و عملکرد تفاوت هایی داشت، یعنی تقسیم میله هیلد (یا میله هیلد)، میله تقسیم و چاقوی کوبنده وجود داشت. میله نیز از یک تا چند یا ده ساخته شده است تا نیازهای الگوی بافندگی را برآورده کند. همچنین موقعیت از بین دو مجموعه نخ تار به بالای صفحه تار منتقل می شود و حلقه های هلد در اطراف میله آویزان شده و روی هر یک از مجموعه های تار یک به یک قرار می گیرند تا یک میله آویزان را تشکیل دهند. این نوع میله و قاب بیرونی آویزان، قاب هیلد است که بعداً به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت. دستگاه‌های بافندگی عمودی سنتی در گوئررو، مکزیک، و منطقه پوئبلو در جنوب غربی آمریکای شمالی هنوز این سبک اولیه از قاب‌های هلد را دارند.

انسان ها در دوره پارینه سنگی از رنگدانه های معدنی مانند غارنشینان چینی و کرونون های اروپایی برای رنگ آمیزی استفاده کرده اند. پارچه های رنگی باستانی در بسیاری از نقاط جهان یافت شده است. در چین در 3000 سال قبل از میلاد از رنگهای گیاهی مانند جنون، نیل، ایساتیس و گلرنگ استفاده می شد. Madder و indigo در 2500 سال قبل از میلاد در هند مورد استفاده قرار گرفتند. مصر در سال 2000 قبل از میلاد از isatis indigotica و گلرنگ استفاده کرد. پرویی ها مدت هاست که می دانند چگونه رنگ قرمز حشره درست کنند.

محصولات نساجی عصر نوسنگی عمدتاً انواع پارچه های الیاف کوتاه بود. مانند کتانی در دره نیل در شمال آفریقا; پارچه های پنبه ای از دره های گنگ و سند در جنوب آسیا؛ پارچه های در هم بافته پنبه و پشم از منطقه Huagapuliante آمریکای جنوبی و پارچه های پنبه ای و سیزال بافته شده توسط مایاها. پارچه های پشمی از سواحل دریای خزر، دریای اژه و بین النهرین آسیای غربی؛ پارچه های ابریشمی از رودخانه های زرد و یانگ تسه چین. روی این پارچه ها برخی از نقش های نقاشی دستی، برخی از بافت برای شکل دادن نقش های ساده و برخی از گلدوزی استفاده می کنند. گمان می رود که ساکنان باستانی منطقه قفقاز حتی دارای چاپ اولیه بودند.