نخ لاستیکی لاتکس برای ساخت جوراب

قابلیت ارائه

توانایی تامین 10000 کیلوگرم/کیلوگرم در هر ماه.

بسته بندی و تحویل

جزئیات بسته بندی 65cm*45cm*36cm هر کدام

زمان بین شروع و اتمام فرآیند تولید:

مورد استفاده قرار دهید

نخ الاستیک همچنین به عنوان نخ لاستیکی، نخ الاستیک و غیره نامیده می شود که از نخ الاستیک وارداتی درجه A به عنوان هسته استفاده می کند که توسط نخ الیاف دو رشته ای با کیفیت بالا (نخ پلی استر یا نخ نایلون) دوبار پیچیده می شود.

س: جوراب باستانی چطور است؟

A: شکل جوراب های باستانی را می توان به شش نوع تقسیم کرد: جوراب لوله ای، جوراب توری، جوراب شلواری، جوراب دو پا، جوراب طاس و جوراب بدون ته. برخی از آنها جوراب هایی با طول های مختلف داشتند، برخی تا شکم و برخی دیگر فقط تا مچ پا می رسید. جوراب ها را به گونه ای ببندید که هنگام پوشیدن از تن جدا نشوند. یک جوراب انگشت شست پا را به شکل یاه از چهار انگشت دیگر جدا می کند. جوراب های طاس و جوراب های بی ته که در زنان باستانی پابند استفاده می شد، معمولاً به عنوان نیم جوراب شناخته می شد.

جوراب‌های دودمان‌های شیا، شانگ و ژو مثلثی شکل و متعلق به جوراب‌های توری بودند که فقط می‌توانستند روی پا گذاشته و سپس با نخ به مفصل مچ پا ببندند. این نوع جوراب تا زمان سلسله هان دوام داشت. در کتاب هان فیزی چنین آمده است: «پادشاه ون او را به بازار فنگ‌هوانگ (هوانگ هوانگ) فرستاد تا او را قطع کند، یعنی پادشاه ون سلسله ژو به چونگ حمله کرد و در بازار فونیکس بند بند را با دست بست. تا پایان سلسله هان شرقی و دوره سه پادشاهی بود که جوراب های مثلثی با نوع جدیدی از جوراب جایگزین شد.

در سلسله‌های کین و هان، جوراب‌ها از چرم و پارچه پخته ساخته می‌شد و افراد ثروتمند می‌توانستند جوراب ابریشمی بپوشند. جوراب ها معمولاً بیش از یک پا ارتفاع دارند و در قسمت بالایی آن کمربند وجود دارد. هنگام پوشیدن، کمربند به دهانه بالایی بسته می شود. رنگش سفیدتره ولی قربون قرمزه. جوراب ساق بلند از ابریشم ساخته شده و با نقش و نگار گلدوزی شده است. شکل جوراب بیشتر سر جوراب است، دهان بعد از رقص و جوراب در دهان، از ابریشم و نخ ساخته شده است. جوراب‌ها دوتایی هستند، با ابریشم ظریف‌تر در پهلو و ابریشم ضخیم‌تر در داخل. کل جوراب را می توان از یک تکه پارچه درست کرد.

جوراب های وی، جین، سلسله های جنوبی و شمالی از گونی، ابریشم و چرم پخته ساخته می شد. افسانه ها حاکی از آن است که کائو پی، امپراتور ون از سلسله وی، صیغه ای زیبا و باهوش داشت. او فکر می کرد جوراب های شاخ درشت، زشت و برای پوشیدن نامناسب است، بنابراین سعی کرد آنها را با ابریشم نازک و نرم ببافد و شکل جوراب ها را از مثلثی به جوراب های مدرن تغییر داد. در نتیجه، جوراب از گذشته "نوع اضافی" به "چسبیده به پا". البته ممکن است این داستان درست نباشد، اما در این زمان جوراب های ابریشمی به نام جوراب ظاهر شد. در قصیده الهه لو کائو ژی در مورد این نوع جوراب ها توضیح داده شده است: "وقتی امواج کمی حرکت می کنند، جوراب ها غبار تولید می کنند."

جوراب های اشراف در سلسله تانگ اغلب از براد ساخته می شود. تانگ فنگ ژی "مهره های رکورد" یک بار جوراب براده ای را که فنگ وی پس از مرگ یانگ گیفی به جا مانده بود، توصیف کرد: "در روز مرگ یانگ گیفی، فنگ وی یک جوراب براد دریافت کرد."

جوراب شلواری در سلسله سونگ ظاهر شد. از جوراب شلواری ابریشمی زنانه کشف شده در De'an، استان جیانگشی، آنها عموماً با سر گرد بودند و روی آن دو روبان قرار می‌گرفتند، با حلقه‌ای از نخ ابریشمی که در اطراف پایین جوراب دوخته می‌شد و پایین جوراب از نخ ابریشم ساخته شده بود.

پس از کاشت وسیع پنبه در سلسله یوان، جوراب از پارچه پنبه ای ساخته شد.

سال جیاجینگ، جوراب نمدی محبوب ژنجیانگ. پس از وانلی، مرد شروع به گرفتن جوراب های روغنی کرد. با توسعه صنایع دستی، جوراب های ترمه سفید برای اشراف ظاهر شد و مردم عادی جوراب ترمه خشک می پوشیدند.

در سلسله چینگ، جوراب‌های مردمی عموماً از پنبه ساخته می‌شد، در حالی که اشراف جوراب‌هایی از ابریشم و ساتن می‌ساختند. جوراب‌های امپراتور در کاخ شاهنشاهی بیشتر با ساتن طلایی و رنگ‌دوزی شده است. در سال 1879، کشورهای اروپایی لباس‌های بافتنی را به چین وارد کردند و جوراب‌ها، دستکش‌ها و سایر لباس‌های بافتنی خارجی از طریق بنادری مانند شانگهای، تیانجین و گوانگژو به سرزمین اصلی وارد شدند. بازرگانان تحت تأثیر آن، یکی پس از دیگری بنگاه‌های بافندگی را در بنادر عمده وارداتی در امتداد ساحل راه‌اندازی کردند و از آن زمان به بعد جوراب‌ها بیشتر محصولات بافتنی بودند.

شهر نساجی و جوراب بافی داتانگ که در سال 2001 افتتاح شد، دارای سرمایه گذاری کل 210 میلیون یوان، مساحت بیش از 400 متر، مساحت ساختمان 120،{4}} متر مربع و دارای 1600 بازرگان مختلف است. انواع این بزرگترین شهر جامع تجارت و تجارت جوراب بافی در چین است که مواد خام نساجی، بازار جوراب تمام شده، بازار لوازم جانبی ماشین جوراب بافی، بازار حمل و نقل مشترک، نمایشگاه، گردشگری و خرید را در خود جای داده است. تولید سالانه 8.5 میلیارد یوان است. این بازار در بین ده بازار برتر استان رتبه اول را دارد و به عنوان 100 بازار برتر در استان ژجیانگ، بازار کلید منطقه ای در استان ژجیانگ و بازار استاندارد تمدن چهار ستاره در استان ژجیانگ رتبه بندی شده است.

از سال 1999، داتانگ ده جلسه نمایشگاه جوراب بافی چین (بین المللی) را با موفقیت برگزار کرده است. یازدهمین نمایشگاه بین المللی جوراب بافی چین در شهر نساجی و جوراب بافی ژجیانگ داتانگ، شهر ژوجی، استان ژجیانگ برگزار می شود. داتنگ توجه جهانیان را به خود جلب کرده است: "یک جفت جوراب در سراسر جهان می رود".

Liaoyuan بیش از 80 سال است که از سال 1937 تا 2019 جوراب تولید می کند. قبل از سال 2005، بیش از 40 شرکت جوراب بافی در لیائویان وجود داشت که در مجموع بیش از 2،{6}} دستگاه جوراب بافی و تولید سالانه 150 میلیون داشتند. یک جفت جوراب بافی پنبه ای در سال 2005، لیائویان به عنوان پایلوت دگرگونی اقتصادی شهری با منابع تمام شده توسط ایالت شناسایی شد. کمیته حزب شهرداری لیائویان و دولت شهرداری از این فرصت استفاده کردند تا منابع جوراب بافی را در شهر ادغام کنند. در ژوئن 2005، شرکت توسعه پارک صنعتی نساجی شمال شرقی، آموزشی ویبولیتین استان جیلین به طور رسمی در جاده فوفو، منطقه توسعه اقتصادی لیائویان تأسیس شد. یک پارک صنعتی نساجی جوراب بافی شمال شرقی، که بزرگترین پروژه در لیائویان و حتی در صنعت جوراب بافی داخلی است، به طور رسمی ساخت و ساز در لیائویان را آغاز کرده است. این پروژه با سرمایه گذاری کل 1.4 میلیارد یوان، مساحتی معادل 550،{14}} متر مربع و مساحت ساختمانی به مساحت 450،000 متر مربع را پوشش می دهد. این پارک در پنج سال و دو فاز ساخته می شود. خروجی فاز اول به 2 میلیارد جفت و خروجی فاز دوم به 4 میلیارد جفت رسید. پس از تکمیل، این پارک برای 80،{22}} نفر، که 1/10 از کل جمعیت لیائویان را تشکیل می‌دهند، شغل ایجاد می‌کند.

معمولا ما ترجیح می دهیم جوراب نخی بپوشیم، اما آیا پنبه 100 درصد پنبه است؟ کارشناسان جوراب بافی می گویند نه، یعنی چیزی به نام جوراب 100 درصد نخی وجود ندارد. اگر یک جفت جوراب 100 درصد پنبه باشد، آن جوراب اصلا خاصیت ارتجاعی ندارد. دهانه جوراب ها باید بسیار گشاد باشد تا در آن جا بیفتد، که به شما ایده می دهد که چگونه جوراب ها را آسان می کنید. نرخ انقباض جوراب های 100 درصد پنبه ای بسیار بالا است، قوی نیست، بادوام نیست. به جوراب هایی که 100 درصد نخی هستند، جوراب نخی نمی گویند، به آنها پنبه می گویند. معمولاً جوراب‌هایی که بیش از ۷۵ درصد پنبه دارند را می‌توان «جوراب نخی» نامید، محتوای کلی پنبه در ۸۵ درصد جوراب‌ها، جوراب‌های نخی بسیار مرغوب است. سایر الیاف کاربردی برای حفظ انعطاف پذیری، ثبات و راحتی اضافه می شوند. پلی استر، اسپندکس و نایلون همگی الیاف کاربردی بسیار رایج هستند.

در دهه 1960، دامن های کوتاه طراح بریتانیایی مری کوانت در سراسر جهان محبوب شد. دامن ها کوتاه تر شدند، جوراب های بلند کوتوله شدند، جوراب ها رها شدند، جوراب ها و شورت ها یکی شدند و جوراب شلواری متولد شد. راحتی و راحتی آن همچنان آن را برای زنان در سراسر جهان محبوب می کند و آن را به یک مدل ماندگار تبدیل می کند. جوراب پوشیدن انسان سابقه طولانی دارد. بر اساس تحقیقات ناقص، اولین زمان در چین را می توان به زمان امپراتور زرد و در اروپا احتمالاً به زمان روم در قرن پنجم قبل از میلاد ردیابی کرد. جوراب شلواری که به جوراب شلواری یا جوراب شلواری نیز معروف است، لباسی است که بدن را از کمر تا پاها محکم می‌پیچد و بیشتر خانم‌ها آن را می‌پوشند. مانند جوراب ساق بلند، مواد زیادی وجود دارد، پنبه، نایلون، ترکیب پشمی و غیره. اصطلاح "جوراب شلواری" در ایالات متحده ظاهر شد، به معنای ترکیبی از شلوار و جوراب. در بریتانیا به آنها جوراب شلواری می گویند، صرف نظر از اینکه چقدر نازک یا ضخیم باشند. جوراب شلواری همچنین در ایالات متحده برای توصیف لباس تنگ و ضخیم و مات که معمولاً توسط زنان، رقصندگان و ورزشکاران استفاده می شود، استفاده می شود.

دلایل زیادی برای پوشیدن جوراب شلواری وجود دارد. جوراب شلواری شفاف نازک که با رنگ پوست شما مطابقت دارد می تواند پاهای شما را زیباتر کند و آنها را صاف و براق نشان دهد. جوراب شلواری تیره می تواند پاها را شکل دهد و آنها را باریک نشان دهد. جوراب شلواری قهوه ای جلوه ای عالی به پاهای برنزه می دهد: یک جفت پاهای "برنزه فوری". جوراب شلواری همچنین دارای ارزش کاربردی است، شما را در هوای سرد گرم نگه می دارد و حتی به شما اجازه می دهد پاهای خود را در زمستان نشان دهید. جوراب شلواری با اسپندکس (یا لیکرا یا اسپندکس) می تواند گردش خون در پاها را از طریق استرس افزایش دهد. جوراب شلواری در حال حاضر یک کالای استاندارد در دفاتر در سراسر جهان است، جایی که آنها را یک فرم حرفه ای از لباس زنانه می دانند. اگرچه در میان دختران نوجوان برهنه کردن پاهای خود رایج است، اما جوراب هنوز برای موقعیت های کاری که نیاز به لباس رسمی است، ضروری است. برخی از مدارس یونیفرم پوش اغلب به پوشیدن جوراب های مشخص (برخی جوراب شلواری یا جوراب شلواری) به عنوان بخشی از لباس نیاز دارند. دختران اغلب از جوراب شلواری ساخته شده از پنبه، پشم یا ترکیب پنبه/پشم استفاده می کنند تا در هوای سردتر گرم بمانند.

جوراب شلواری ساخته شده از نایلون یا اسپندکس خاصیت کشسانی و شکل دهی اولیه خود را حفظ می کند. اما نایلون این ماده به راحتی شکسته می شود، خراش بر روی اجسام تیز و شکستگی بسیار رایج است. ترکیب پنبه و پشم جوراب شلواری برای گرم نگه داشتن شما بهتر است. جوراب شلواری محبوب، ساخت استانداردی دارد. قسمت بالایی (کمر) بسیار کشسان است. باسن باید ضخیم تر از پاها باشد (به جز برخی از جوراب شلواری رقص). قسمت پایین فاق نیز از مواد محکم تری، معمولاً پنبه ساخته شده است. ساق‌ها و پاها، تا انتهای انگشتان پا، از نازک‌ترین بافت ساخته شده‌اند، جایی که انگشتان پا ضخیم و ترمیم می‌شوند.

جالب اینجاست که جوراب ساق پا زمانی یک لباس محبوب برای مردان (اروپا و آمریکا در قرن شانزدهم) بود که توسط Scot.L.Maddox اختراع شد. زنان آن زمان در ملاء عام پاهای خود را می پوشاندند. با این حال، سنت برعکس است، مردان شلوار می پوشند و زنان پاهای خود را نشان می دهند. در قرن بیستم، جوراب شلواری توسط زنان در مقادیر زیادی خریداری می شد. با این حال، جوراب شلواری مردانه در بازار وجود دارد که برای گرم نگه داشتن شما و بهبود گردش خون و همچنین بهبود ظاهر و راحتی عالی است. با کمال تعجب، جوراب شلواری مردانه بخشی از جنگ عراق شد. "یکی از چیزهایی که سربازان آمریکایی در عراق به آن نیاز دارند جوراب شلواری است. بارت استار که به دوران بازی خود برمی گردد گفت که هنگام بازی فوتبال جوراب شلواری می پوشیده است. ممکن است باعث توقف برخی افراد شود، اما جوراب شلواری واقعا راهی برای ایالات متحده است. سربازان برای دفاع از خود در برابر کک های شنی مزاحم."