اسپندکسی به طور کلی به تنهایی استفاده نمی شود، اما مقدار کمی در پارچه مخلوط می شود. این نوع فیبر هم خواص لاستیکی و هم خواص فیبری دارد. آسان است به چرخش 25 ~ 2500 ابریشم منکر از ضخامت های مختلف. بنابراین به طور گسترده ای برای ساخت بافته های الاستیک مانند دهان جوراب، پوشش مبلمان، لباس اسکی، لباس های ورزشی، پارچه های پزشکی، کمربند، تجهیزات Quartermaster، بخش های الاستیک لباس های هوافضا و غیره استفاده می شود. همان طور که مردم الزامات جدیدی را برای پارچه ها مطرح می کنند، مانند سبک وزن، تناسب راحت و بافت نرم، نسبت پارچه های اسپندکسی منکر پایین در پارچه های فیبر مصنوعی نیز در حال افزایش است.
فیبر اسپندکسی اسپندکسی (که با نام فیبر اسپندک اسنفکسی نیز شناخته می شود) یک فیبر مصنوعی الاستیک بالا است که در سال های اخیر به سرعت توسعه یافته است. لباس زیر ساخته شده از اسپندک می تواند آزادانه کشش داشته باشد و به عنوان «پوست دوم» شناخته می شود. این است که به طور گسترده ای در لباس شنا، لباس ورزشی، لباس زیر، جوراب، کت، باند پزشکی و زمینه های دیگر استفاده می شود. اسپندکسی برای اولین بار توسط شرکت آلمانی بایر در دهه ۱۹۳۰ توسعه یافت. در سال ۱۹۵۹ شرکت دوپونت ایالات متحده ابتدا به تولید صنعتی با نام کالایی Lycra پی گرفت و سپس برخی کشورهای اروپایی و ژاپن تولید را یکی پس از دیگری آغاز کردند. از تولیدکنندگان اصلی اسپندوکس جهان می توان به دوپونت، گلوب گروپ، بایر آلمان، شرکت صنعتی تایگوانگ کره و شرکت نساجی ترای و تویو ژاپن اشاره کرد. ظرفیت تولید این تولیدکنندگان حدود ۷۰٪ از کل ظرفیت تولید اسپندک در جهان را تشکیل می دهد. در سال ۲۰ ظرفیت تولید اسپندک جهان به ۲۰۴۳۰۰ تن در سال رسید و خروجی در سال ۲۰ به ۱۱۳۸۰۰ تن / سال رسید، تخمین زده می شود که تا سال ۲۰۰۵ ظرفیت تولید اسپندکسی جهان به حدود ۳۰ تن در سال برسد و خروجی به حدود ۱۶۱۰ تن / سال برسد.
اسپندکسی اسپندکسی در چین عمدتاً در بافتن و بافتن پارچه های الاستیک استفاده می شود. در صنعت بافندگی، کاربرد نخ اسپندکسی هسته ای، نخ روپوش دار و در هم تنیده ابریشم اسپندکسی و ابریشم پنبه ای می تواند مد تنگ، لباس شنا، شلوار بدنسازی، لباس زیر، جوراب شلواری درجه بالا، جوراب، سینه بند زنان، لباس ورزشی و غیره تولید کند.
